TA ΛΟΓΙΑ

Λόγια,λόγια,λόγια..
όμορφα,γλυκά,χαρούμενα
άσχημα,πικρά,θλιμμένα λόγια..

Τι να διαλέξω να σου πω;
Τα όμορφα?Τα γλυκά?Τα χαρούμενα?
Ή τα άσχημα?Τα πικρά?τα θλιμμένα?
Έχει διαφορά?
όλα τα ίδια είναι τελικά..
Τα όμορφα,γεννιούνται όμορφα και πεθαίνουν άσχημα..
Τα γλυκα σου αφήνουν γλυκιά γεύση και στο τέλος πικρίζουν..
Τα χαρούμενα συνοδεύονται απο μια χαρούμενη μελωδία που στο τέλος γίνεται θλιμμένη..

Τι λόγια να σου πω,πια δεν ξέρω..
Έχει σημασία?
Κι αν σου πω όμορφα..θα ασχημείνουν..
Κι αν σου πω γλυκά...θα πικρίνουν..
Κι αν σου πω χαρούμενα..θα γίνουν θλιμμένα..
Ίσως η σιωπή να ειναι προτιμότερη...
Μα έχω τόσα να σου πω..

Εσυ μου είπες πολλά λόγια..
όμορφα,γλυκά,χαρούμενα..
Μα κοίταξε τα τώρα..
Πως κατάντησαν έτσι?
Άσχημα,πικρά,θλιμμένα..
Κλειδωμένα λόγια..
Στο χρονοντούλαπο της προδωσίας,της μοναξιάς,της ψευτιάς..
Όλα εκεί κατέληξαν..
Προτιμώ να μη μιλήσω..Θα αφήσω άδειο το χρονοντούλαπο σου..
Θα ανοίξω το δικό μου,να φυσήξει αέρας,
να πάρει την ασχήμια,την πικρία,την θλίψη..
Και μετά θα το κλειδώσω..
Να μην μπουν αλλα λόγια μέσα,ποτέ ξανά..
Χρυσάφι η σιωπή..
Θα το γεμίσω με χρυσάφι..
Αυτό δεν αλλοιώνεται,κρατά για πάντα τη λάμψη του!
Τέρμα πια τα λόγια...