ΗΛΙΕ ΜΟΥ

Ήρθες ξαφνικά..Σαν ήλιος μέσα στο πυκνό σκοτάδι,
που τόσο καιρό κρυβόμουν..
Φώτησες τα πάντα,ακόμα και εμένα τη ίδια,
Αλήθεια σου λέω,ήσουν το μόνο φως μέσα στο απόλυτο σκοτάδι..
Και έλαμπες τόσο πολύ,που έμοιαζες με τον ήλιο,που βασιλεύει στους ουρανούς,
έτσι βασίλευες και εσύ στο δικό μου ουράνο..
Και δεν το 'ξερα,και δεν το 'ξερες,και ούτε το ξέρεις..
Και ΤΙ ΧΑΡΑ!!Ένας ήλιος,ένα φως ελπίδας και χαράς,
άπιαστο όμως..Κανένας δεν φτάνει τον ήλιο,είναι άπιαστος,
δεν μπορείς να τον πλησιάσεις,καίει..
Μα εγώ,ήθελα να σε πιάσω..Να δω έστω για μια φορά πως είσαι πλασμένος..
Και λυπόμουν που δεν μπορούσα να σε πιάσω και να σε φτάσω..
Και τότε εσύ πήρες μορφή,μορφή αγγελική και ανθρώπινη μαζί..
Και τότε χάρηκα γιατί υπήρχε η ελπίδα να σε πιάσω..
Άλλαξες ύλη,αλλα παρέμεινες ο δικός μου ήλιος..
Και ακόμα είσαι..αλλα δεν το λέω,το κρύβω..
Μα σε ποιόν να το πώ??
Το μυστικό παραμένει δικό μου,και εσύ εκεί..
Μακριά απο εμένα αλλα η ζεστασιά που εκπέμπεις φτάνει
ως εδώ και με ζεσταίνει..
Τα συναισθήματα κρυφά και εγώ σε αλλο κόσμο
μακριά απο τον πραγματικό..
Και ξαφνικά παίρνεις τον ήλιο,τον μετατρέπεις σε φυλαχτό
το φοράς στον λαιμό σου και φεύγεις..
Φεύγεις μακριά,και εγώ??Εγω??
Εγω τι θα κάνω τώρα χωρίς τον ήλιο μου?
Όχι δεν θέλω ξανά το σκοτάδι και όμως,πάλι
πρέπει να το συνηθίσω,δεν έχω επιλογή..
Και έρχονται πολλοί ήλιοι στον ουρανό μου
αλλα το φως τους δεν είναι αρκετό,
δεν φωτίζει,δεν λάμπει,δεν με ζεσταίνει..
Δεν έχουν αγγελική μορφή και δεν με νοιάζει που φεύγουν,εγώ
εσένα ήθελα να πιάσω,να κυνηγήσω και να έχω ήλιο μου..
Όλα τα αλλα ασήμαντα και εγώ σε αλλο κόσμο
μακριά απο τον πραγματικό και
εσύ χαμένος κάπου εκεί στον κόσμο..χαμένος
ανάμεσα στο πλήθος,που δεν βλέπει την λάμψη σου..
Σε ένα κόσμο που δεν νιώθει τη ζεστασιά και την ελπίδα..
Και εγώ εδώ ξανά,να προσπαθώ να βρώ τον ήλιο μου,εσένα
Δεν θέλω αλλον..Και εσύ δεν το ξέρεις,και δεν θέλω να το μάθεις..
Μα τι όνειρα κι αυτά,πως μπορώ να πιάσω έναν ήλιο..άπιαστα όνειρα..
Μπορεί να είσαι μακριά μου,αλλα εγώ νιώθω ακόμα τη ζεστασιά σου,
και ακόμα μπορώ να διακρίνω το φως που εξέπεμπες,ήλιε μου
Είσαι χιλιόμετρα μακριά απο εμένα,σε αλλο κόσμο ,δικό μου εγώ,
και σε αλλο κόσμο δικό σου εσύ..
Ίσως να είμαι λάθος,μα κριτή δεν θέλω σε αυτά που νιώθω,
έτσι νιώθω και το όνειρο μου δεν θα γίνει αλήθεια,
αλλα τουλάχιστον μπορώ να πλάθω τη μορφή σου,ήλιε μου
και να την φέρνω στο νου μου κάθε φορά που το σκοτάδι πυκνώνει..
Δεν ζητώ τίποτα,το μόνο που θέλω είναι να συνεχίσεις να λάμπεις,
να συνεχίζεις να φωτίζεις,και να ζεσταίνεις τους γύρω σου,όπως έκανες,
και με εμένα,και ας μην μπορούν να το δουν..Εγώ το βλέπω!!
Και δεν είναι σωστό,πολλά τα "μη" και τα "οχι",αλλα εγώ έτσι νιώθω..
Και ένα τελευταίο..Αν ποτέ κάποιος βλάψει εσένα,ω ήλιε,θα τον πολεμήσω..
Όχι για εσένα,αλλα για εμένα που ζω με το δικό σου φως..Ήλιε μου..